เราบังเอิญได้รู้จักกับผู้ชายคนนึง แน่นอนว่าไม่สนิท เพราะเรามักไม่ยอมสนิทกับใครง่ายๆ แต่ก็ถือว่าคุยกันได้ เขาพยายามอย่างมากที่จะขอเบอร์โทรของเรา... ฮ่าๆๆๆ แล้วก็เป็นความถลนของเราที่ให้เบอร์โทรแม่ไปแทน แล้วก็บอกเขาด้วยว่านั่นคือเบอร์ของแม่ไม่ใช่เบอร์ของเรา แน่นอนว่าเราคิดเอาไว้ว่าเขาต้องไม่กล้าโทรไปหาแม่แน่ๆ (...หรือถ้าเป็นคุณ คุณจะกล้าโทร?)

แต่เราดันคิดผิด เพราะผู้ชายคนนี้เธอโทรไปหาแม่ของเราจริงๆ แล้วก็ขอเบอร์เราจากแม่โดยบอกว่าเป็นเพื่อนจากโรงเรียนเก่า  แม่ก็นึกว่าเป็นจริงๆ เพราะโดยปกติเรามีเพื่อนเป็นผู้ชายเยอะกว่าผู้หญิงเพราะเพื่อนผู้ชายไม่ค่อยจะคิดเล็กคิดน้อย ด่าพ่อล่อแม่กันได้สบายปาก ไม่เหมือนเพื่อนผู้หญิงที่คิดนู่น นี่ นั่น เดี๋ยวก็พาลทะเลาะกัน เอาละสรุปว่า...เธอได้เบอร์เรามาเรียบร้อย แถมถามชื่อแม่เรามาด้วยอีกต่างหาก...เริ่ดจริงๆ

หลังจากเธอมีเบอร์ของเราแล้ว เธอกลับไม่โทรหาเลยซักครั้ง... แต่ยิงหาเราวันละเกือบสิบรอบได้ (...เราก็อยากรู้ว่ายิงทำไม?)

ที่นี้ปัญหาก็เกิด...เพราะเราเป็นคนขี้รำคาญ ดังนั้นการต้องทนฟังเสียงโทรศัพท์ที่ดังติ้ดๆ แล้วก็ตัด วันละสิบรอบแบบนั้น มันทำให้เราอารมณ์เสียไม่น้อยเลย

แล้วก็เกิดความอยากรู้ว่า...คุณค่ะ อยากได้เบอร์ฉันเพื่อยิงหาฉันเหรอค่ะ แหม อยากจะคุยทั้งที คุณไม่คิดจะลงทุนโทรเอาหน่อยเหรอ แล้วฉันก็ไม่ได้เป็นคนไฟท์อยากจะได้เบอร์คุณ หน้าที่ของฉันเหรอค่ะที่ต้องโทรกลับน่ะ เป็นผู้ชายประเภทไหนกัน ไม่ลงทุนเอาซะเลย??? อย่างนี้มันหมายความว่าไงมิทราบค่ะ คุณผู้ชาย!!!

Comment

Comment:

Tweet

embarrassed embarrassed

#1 By ฅนข้างถนน on 2009-12-03 00:53