บางทีในความรัก มันก็มีอุปสรรคมากเกินจนเราท้อใจ

บ่อยครั้งมี่เราพยายามแก้ไข แต่สุดท้ายก็ยังไม่ดีขึ้นเลย

หลายครั้งที่หยุดมอง ความรู้สึกตัวเองที่มันช้ำๆ เพราะความรัก

ถามตัวเองว่า พอหรือยัง? เหนื่อยไหม? ยังเจ็บกว่านี้ได้อีกรึไง?

จมปลักอยู่กับการแก้ปัญหา และเฝ้าเน้นย้ำถามแต่ตัวเองซ้ำไปซ้ำมา

สุดท้ายก็อ่อนแอ จนท้อใจ และยอมแพ้ ไม่อยากก้าวเดิน

 

ในวันที่ความอ่อนแอทำร้ายความรู้สึก

จนนึกอยากจะหันหลังให้ความรัก แม้ว่าจะเจ็บปวด

แต่ก็เหน็ดเหนื่อยเกินจะสู้ต่อไปไหว

 

ก่อนที่จะถอย หลังจากที่ทบทวนความเจ็บปวดกับตัวเองแล้ว

ลองถามเขาหรือเธอ ว่าเหนื่อยล้าเหมือนกันรึเปล่า

เจ็บปวด และไม่พร้อมจะก้าวไปเหมือนกันบ้างไหม

ลองถามเขาหรือเธอและตัวเอง ว่าอะไรที่ทำให้เรารักกัน

อะไรที่ทำให้เราเดินข้างกันจนถึงวันนี้

และที่ผ่านมามันมีความสุขบ้างไหม 

 

ถ้าทั้งสองฝ่ายต่างก็เจ็บปวด...

เป็นไปได้ไหมที่จะลองประคองกันให้ยังยืนอยู่ไหว

โดยไม่ต้องหันหลังให้กัน 

เมื่อมันยังไม่พร้อมที่จะก้าวเดิน อย่างน้อย...ก็ขอแค่ให้ประคองกันยืนให้ไหว

 

แต่ถ้าวันนี้ มีเพียงตัวเองที่เจ็บปวด...

ก่อนจะหันหลังให้กัน 

ลองถามเขาหรือเธอก่อนดีไหม 

ว่าพอจะพยุงคุณให้ยืนอยู่ข้างๆต่อไปได้หรือเปล่า เมื่อคุณขาดเรี่ยวแรงที่จะสู้

 

มันอาจจะดีขึ้น บางทีมันอาจจะทำให้เรายังยืนหันหน้าเข้าหากันได้

ยังคงยิ้มให้กันได้ จนความเจ็บปวดมันทุเลา

และพร้อมจะก้าวเดินไปพร้อมๆ กันอีกสักครั้ง

 

ก่อนจะหันหลังให้กัน 

Comment

Comment:

Tweet

ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้นกันไป surprised smile

#2 By Blood Lust Vampyre (::[o]::) on 2010-07-18 02:09

ชอบมากคร่ะ ก่อนจะหันหลังให้กันควรกลับมานั่งคิดสักครู่ว่า
ตลอดเวลาที่คบกันมามีความสุขแค่ไหน
เจบปวดเท่าไหร่ เอามาบวกลบกันดู
ไม่แน่เราอาจจะยังไม่พร้อมจะหันหลังไห้กันกะได้
^ ^

#1 By ....loll on 2010-07-02 18:17