โลกส่วนตัว...สูง

posted on 22 Aug 2010 12:35 by arashi-an

อยู่ในที่ที่หนึ่ง เมื่อเวลาที่เครียดที่สุด ไม่พูดถึงปัญหา ไม่ร่าเริง ไม่อยากเจอใคร นั่งทำงาน ทำงาน ทำงาน เหนื่อยก็หยุด นั่งเหม่อ แล้วก็ทำงานต่อ ฟังคนอื่นระบายปัญหาของตัวเอง ยิ้ม นิ่ง ไม่เก็บมาคิด ปล่อยให้มันผ่านเลยไป ไม่อยากปฏิสัมพันธ์กับใคร ไม่อยากอยู่ท่ามกลางคนเยอะๆ ไม่อยากคิดคำพูดเพื่อทักทายคนที่ไม่รู้จัก ไม่อยากยิ้มทั้งที่สงสัยว่ายิ้มไปทำไม แม้จะพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง ให้มีสังคม แต่เมื่อถึงจุดๆ หนึ่ง ความพยายามก็สิ้นสุด ฉันก็กลายเป็นคนคนเดิม ที่ไม่สามารถจะยิ้มได้ ถ้าฉันยังสงสัยว่าฉันทำมันไปเพื่ออะไร ไม่อยากจะพูดคุย และเหนื่อยกับการสนทนาทุกอย่าง

ฉันเบื่อคนมากมายที่พยายามเข้ามาวุ่นวายในชีวิตฉัน ฉันสงสัยว่าพวกเขาต้องการอะไรจากชีวิตฉันหรือเปล่า หรือเขาต้องการช่วยเหลือฉันให้หลุดพ้นจากความเครียดที่ฉันมีอยู่ แต่ฉันรู้สึกรำค่ญพวกเขาเหลือเกิน ยิ่งพวกเขาเข้ามาวุ่นวายมันยิ่งทำให้ฉันจัดการกับชีวิตตัวเองไม่ได้ มันยิ่งทำให้ฉันหงุดหงิดและอยากจะระเบิดอารมณ์ออกไป ทุกอย่างมันยิ่งเพิ่มความทุกข์ให้กับฉันมากกว่าเดิม จนบางทีฉันต้องถอนใจ แม้ว่าฉันจะเหนื่อยและเบื่อแค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถจะพูดมันออกไปได้เลย ฉันอึดอัดจัง...

Comment

Comment:

Tweet

ระบายออกมาทางนี้ดีแล้วค่ะ...

#1 By KEMmayy on 2010-08-22 12:50